Kołbacz

Przed 2500 laty mieszkały tu plemiona kultury łużyckiej. Najstarszą, znana częścią osiedla jest osada z epoki brązu, która anajduje się około 0,8 km na południe od klasztoru, na lewym brzegu Płoni. W VIII-XI w. zamieszkiwano grodzisko pierścieniowate na prawym brzegu rzeki, a w XI-XIII w. grodzisko stożkowe między Płonią, a jeziorem Zaborsko. Opactwo Cysterskie w Kołbaczu ufundowane w 1173 roku to jeden z najcenniejszych zabytków Pomorza Zachodniego. Ceglana bazylika z transeptem, rozbudowana około 1347 r., transept i dwa wschodnie przęsła nawy z lat 1210-30, część korpusu nawowego z 2 połowy XIII w.; od 1555 r. w nawie głównej mieścił się spichlerz, w 1720 r. rozebrano nawy boczne. Obok dom konwersów, fragment budynku klasztornego z XIII-XIV w. i dom opata, z XIII w. z szachulcową nadbudową z XVII-XVIII w., Baszta Więzienna i unikalna gotycka ceglana stodoła z XV w.Widok na Puszczę Bukową z okolic Kołbacza – kliknij aby powiększyć
Współczesny Kołbacz – to Zootechniczny Zakład Doświadczalny Instytutu Zootechniki w Krakowie. Dwór murowany, klasycystyczny, z XVIII w. przebudowany na siedzibę dyrekcji zakładu; obok oficyna podworska, obecnie szkoła podstawowa. Przy siedzibie dyrekcji dwa głazy narzutowe – pomniki przyrody oraz parę mniejszych. Opactwo cysterskie swym zasięgiem obejmowało niegdyś niemal cały teren Puszczy od papierni w Płoni przez dzielnicę Dąbie, młyny wodne na Chojnówce po Kołowo, Glinną. i Stare Czarnowo.

Top