Nasza Parafia

Parafia p/w Świętego Michała Archanioła w Wielgowie
ul. Bałtycka 4
tel. 0914 620 066
e-mail: e-wielgowo@salezjanie.pl
strona internetowa: www.wielgowo.salezjanie.pl

Rozkład Mszy Świętych:

Niedziela:

  • 8:00
  • 10:00 – Msza dla młodzieży
  • 11:30 – Msza dla dzieci
  • 13:00 – Suma z oprawą Chóru parafialnego
  • 18:00
  • 8.30 – kaplica szpitalna w Zdunowie

Każdego dnia: 9:00 i 18:00,

Dodatkowo:

  • 16.30 – dla dzieci w pierwsze piątki miesiąca Msza św., w Wielkim Poście Droga Krzyżowa, a w październiku różaniec
  • 19:00 – dla młodzieży pierwsze piątki miesiąca Msza św., w Wielkim Poście Droga Krzyżowa
  • 17:00 – Gorzkie Żale – niedziele Wielkiego Postu
  • 7:00 – Msze Roratnie w okresie Adwentu

KANCELARIA PARAFIALNA czynna w środy i piątki: 16.00 – 17.30; w soboty: 9.30 – 10.30
W nagłych potrzebach, w każdej chwili, można kontaktować się z księżmi.

Mszę św. można zamówić w zakrystii, przed lub po każdej Mszy św.

Wezwanie do osób chorych oraz w sprawach pogrzebu – o każdej porze.

Podczas wakacji kancelaria parafialna czynna tylko w soboty: 9.30 – 10.30, 16.30 – 17.30
Podczas trwania wizyty kolędowej kancelaria jest czynna tylko w piątki i soboty: 8.30 – 9.00

Konto Parafii św. Michała Archanioła w Szczecinie Wielgowie:
78 1050 1559 1000 0022 5932 6631 – Ważny jest dopisek – na jaki cel jest ofiara

Kapłani – Salezjanie pracujący obecnie w nasze parafii:

  • Ks. Proboszcz Gwidon Ekert – Dyrektor Wspólnoty Salezjańskiej, opiekun: SSWM, SSW i grupy charytatywnej
  • Ks. Dariusz Dąbrowski – ekonom Wspólnoty Salezjańskiej, katecheta, kierownik Oratorium, opiekun: LSO, OAZY
  • Ks. mgr Jacek Kochański SDB – Opiekun chóru parafialnego, spowiednik
  • Ks. Franciszek Warniewski SDB – Kapelan szpitala, Opiekun Żywego Różańca
  • Ks. mgr lic. Stanisław Skopiak SDB – Spowiednik, pomoc duszpasterska

Wspólnoty parafialne:

  • Salezjańska Oaza Młodzieżowa
  • Żywy Różaniec
  • Ministranci i lektorzy
  • Salezjańskie Stowarzyszenie Wychowania Młodzieży
  • Stowarzyszenie Salezjanów Współpracowników

przy parafii działają też: Oratorium Salezjańskie – Świetlica Środowiskowa, grupa charytatywna, chór parafialny.

Czasopisma:

  • „Don Bosco”
  • „Przewodnik Katolicki”
  • „Rycerz Niepokalanej”
  • „Gość Niedzielny”
  • „Mały Gość Niedzielny”
  • „L’Osserwatore Romano”
  • „Niedziela” – 40 egz.

Za czasów niemieckich ludność żyjąca tutaj była w większości wyznania Ewangelickiego. Ewangelicy mieli swój kościół podlegający pod Stargard. Gmina Katolicka miała tutaj tylko dom modlitwy (kaplicę) i podlegała pod Szczecin. Budynek kościoła Ewangelickiego w Wielgowie przy ulicy Sikorskiego (następnie Miczurina, a obecnie Ks, Kan. Mieczysława Bryczkowskiego) uległ zniszczeniu wskutek działań wojennych. Z tego kościoła pochodzi jeden z dzwonów datowany na 1877r. Drugi dzwon jest z 1796 roku. Oba dzisiaj znajdują się na wieży kościelnej. 14 kwietnia 1946 roku przyjechali na te ziemie repatrianci z wioski Zubrza pod Lwowem razem ze swym proboszczem, Ks. Kan. Mieczysławem Bryczkowskim. Przywieźli ze sobą sprzęt liturgiczny, chorągwie, figury i paramenty kościelne. Po przybyciu zaczęto organizować parafię. Kaplica katolicka była mała, mieściła tylko około 100 osób. Na potrzeby nowego kościoła został adaptowany duży budynek przy ulicy Obrońców Stalingradu (następnie Wincentego Witosa, a obecnie Bałtycka). Zostały w nim usunięte wewnętrzne ściany i zamurowane dolne okna. Drzwi wejściowe wzięto z pobliskiego pałacu Henningsholm. W ten sposób powstał kościół, mogący pomieścić około 600 osób, o wymiarach 19m x 10 m i wysokości 5.5 metrów. Uroczystego poświęcenia nowego kościoła dokonano w dniu wspomnienia Św. Michała Archanioła, 29 września 1946 roku. Wybór daty nie był przypadkowy. Patronem Parafii w Zubrzy był wszakże Św. Michał Archanioł. Wkrótce otrzymano od Starostwa budynek mieszkalny naprzeciw kościoła z przeznaczeniem na plebanię.
14 lutego 1947 roku zmarł Ks. Kan. Mieczysław Bryczkowski. Został pochowany na tutejszym cmentarzu. Warto napisać parę słów o nim. Mało kto już dzisiaj pamięta, że to właśnie Ks. Bryczkowski przyczynił się w dużym stopniu do tego, że Wielgowo jest dzisiaj Wielgowem. Po przyjeździe repatrianci mieli dość sceptyczne nastawienie do tych terenów. Prawie wszyscy uważali, że niedługo wrócą do ojczystych stron. Wielu nie rozpakowywało nawet swoich bagaży. Ks. Bryczkowski zdołał jednak przekonać wszystkich, że tutaj będzie ich nowy dom. Był także głównym organizatorem adaptacji budynku na nowy kościół. Z wykształcenia był historykiem sztuki. Był też zdolnym artystą, o czy może świadczyć chociażby Jego autoportret z 1902 roku znajdujący się na plebani. Był ceniony zarówno przez parafian, jak i przez swoich przełożonych. Dzisiaj jego imię nosi jedna z ulic Wielgowa. Pamięć o nim ciągle jest żywa, szczególnie wśród starszych parafian, czego dowodem są liczne modlitwy, intencje mszalne oraz troska o jego grób.
Po jego śmierci parafią opiekowali się przez 10 miesięcy ks, dr Kazimierz Świetliński i ks. Franciszek Ćwięka z Towarzystwa Chrystusowego z Dąbia. 4 grudnia 1947 roku do Wielgowa przybył ks. Paweł Krasek, który objął obowiązki administratora. Od tego dnia parafią administrują Salezjanie. Ks. Pawła Kraska zastąpił na tym stanowisku 1 listopada 1949 roku ks. Marian Janowski, który pełnił tę funkcję do 1950 roku. Kolejnym administratorem był ks. Maciej Kampa. Za jego administracji parafia została erygowana zarządzeniem Kurii Gorzowskiej z dnia 1 czerwca 1951 roku i od tamtej pory mianowano już nie zarządców, ale proboszczów. Byli to ks. Konrad Pyrek 1953-1958, ks. Marian Dokudowiec 1958-1966, ks. Jan Kłoczko 1966-1974, ks. Franciszek Warniewski 1974-1977, ks. Stanisław Trus 1977-1985, ks. Kazimierz Napierała 1985-2001, ks. Jerzy Czaja 2001-2008, ks. Andrzej Marchewka 2008-2014, a obecnym proboszczem jest ks. Gwidon Ekert.

Na terenie Parafii, oprócz kościoła, do lipca 2012 roku były dwie kaplice. Pierwsza zlokalizowana była w oddalonym o około 5km osiedlu Niedźwiedź. Została zbudowana w latach 20-tych XX wieku. Kaplica ta została przyłączona i poświęcona 23 kwietnia 1954 roku i od tamtej pory nosi wezwanie Matki Boskiej Częstochowskiej. W 1992 roku kaplica została wyremontowana wewnątrz i odnowiono zewnętrzną elewację.
Dekretem ks. Arcybiskupa Metropolity Andrzeja Dzięgi 1 lipca 2012 roku ustanowiona została nowa parafia w Reptowie. Decyzja zapadła podczas zebrania Rady Kapłańskiej w kwietniu tego roku. Poprzedzona została kilkumiesięczną analizą zagadnień demograficznych i duszpasterskich, konsultacjami z władzami gminy oraz z salezjanami pracującymi na tych terenach. Parafia p/w Wniebowzięcia Najświętszej Maryji Panny w Reptowie powstała z podziału parafii p/w Świętego Michała Archanioła w Wielgowie oraz z parafii p/w Świętego Antoniego w Kobylance. Obejmuje teren Reptowa, Niedźwiedzia, Cisewa, Motańca i Wielichówka. Nowa parafia została przyłączona do Dekanatu Kołbacz. Kaplica w Niedźwiedziu od tamtej pory nie należy już do naszej parafii.
Druga kaplica znajduje się na terenie szpitala w Zdunowie. Początkowo była to przystosowana sala teatralna, a w latach 80-tych ubiegłego wieku na kaplicę zostało przystosowane na stałe inne pomieszczenie. W 1966 roku pierwszym kapelanem szpitala w Zdunowie został ks. Jerzy Odyniec.
W październiku 1958 roku Księża Salezjanie przeprowadzili Misje Święte, poświęcając parafię Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Przed budynkiem kościoła postawiony został krzyż misyjny. 25 maja 1968 roku zmarł były proboszcz parafii ks. Marcin Dokudowiec, a jego ciało zostało pogrzebane na lokalnym cmentarzu. 1 sierpnia 1968 r. do parafii w Wielgowie przybył ks. Jacek Kochański, który jako katecheta pracuje do chwili obecnej. Dał się też poznać jako zdolny i ceniony muzyk oraz znakomity chórmistrz. Parafialny chór Le Reveil, prowadzony przez ks. Jacka jest dzisiaj jedną z najprężniej działającą grupą przy parafii Wielgowo. Posłuchać go można w każdą niedzielę na mszy o godzinie 13:00. W roku 1974 proboszczem parafii został ks. Franciszek Warniewski, który rozpoczął starania o przebudowę kościoła. Uzyskał pozwolenie na remont budynku. Prace budowlane przy remoncie kościoła ruszyły w 1975 roku, Msze Święte odprawiane były w tymczasowym pomieszczeniu wydzielonym z salek katechetycznych obok kościoła. Ks. Warniewski samodzielnie rozszerzył zakres prac remontowych. Remont kościoła przekształcił się w budowę nowego obiektu, co bardzo niespodobało się ówczesnym władzom wojewódzkim, które doprowadziły do tego, że ks. Franciszek Warniewski musiał zrezygnować ze stanowiska proboszcza. Prace budowlane kontynuował następnie ks. Stanisław Truś, który stopniowo uzyskiwał od władz stosowne pozwolenia. Został mianowany proboszczem naszej parafii 12 grudnia 1977 roku. Ostatecznie budynek kościoła w stanie surowym został oddany do użytku w marcu 1978 roku. W nowym kościele pierwszą Mszę Św. odprawił 23 marca 1978 roku ks. bp Jan Gałecki. Prace wykończeniowe trwały nadal. Latem rozpoczęły się prace przy budowie wieży kościelnej. W grudniu 1978 roku zmarł kolejny kapłan naszej parafii, ks. Jan Bejnarowicz. Został pochowany na cmentarzu w Wielgowie. W 1979 roku parafia przeżywała Nawiedzenie Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. 30 września 1981 r. Sufragan Szczecińsko-Kamieński ks. bp Jan Gałecki dokonał poświęcenia nowego kościoła. Nowym proboszczem wielgowskiej parafii 4 sierpnia 1985 roku został ks. Kazimierz Napierała. Okna kościoła zostały ozdobione witrażami, a na ścianach kościoła powstały Stacje Drogi Krzyżowej autorstwa ks. Tadeusza Furdyny. We wrześniu 1986 roku w parafii odbyły się Misje Święte prowadzone przez przybyłych specjalnie na te święte dni Księży Salezjanów. Postawiono też nowy krzyż misyjny w miejsce starego. Rozpoczął się remont i przebudowa domu katechetycznego. Zakupiono teren pod budowę domu parafialnego, którego budowa rozpoczęła się w 1989 roku. W 1992 roku zmarł wieloletni kapelan szpitalny ks. Stefan Pawlaczyk. 27 października 1992 roku został postawiony, za zgodą władz, krzyż na miejscowym cmentarzu. Przeprowadzono także remont kapitalny kaplicy w Niedźwiedziu. We wrześniu 1994 roku Metropolita Szczecińsko – Kamieński ks. abp Marian Przykucki dokonał kanonicznej wizytacji parafii. Wizytacja obejmowała nie tylko sam kościół, ale także szkołę podstawową, szpital i kaplicę w Niedźwiedziu. 9 czerwca 1996 roku Wielgowo uroczyście obchodziło Złote Gody Kapłańskie ks. Jacka Kochańskiego. 16 czerwca 1996 roku została ufundowana i postawiona przed budynkiem kościoła tablica ku pamięci 24 niewinnie zamordowanych w Żubrzy koło Lwowa. W październiku 1999 roku Kościół nasz wzbogacił się o organy przywiezione z Salezjańskiej Szkoły Organistowskiej w Szczecinie. W lipcu 2001 roku nowym proboszczem naszej parafii został ks. Jerzy Czaja. We wrześniu 2001 roku nastąpiło poświęcenie nowo zbudowanego domu parafialnego. Budynek starej plebani stał się Salezjańskim Oratorium, w którym codziennie miejscowa młodzież może spędzać pożytecznie czas wolny. Działa także internetowa kafejka. Organizowane są różnego typu zajęcia dla dzieci i młodzieży, wycieczki i wyjazdy na basen. W czasie wakacji letnich i ferii zimowych w Oratorium urządzane są półkolonie. 15 lutego 2001 roku zmarł ks. Gustaw Zając, który przez 9 lat służył jako wikariusz i kapelan szpitala w Zdunowie. Został pochowany na tutejszym cmentarzu. W roku 2008 ks. Jerzy Czaja został skierowany do innej parafii, a obowiązki proboszcza przejął ks. Andrzej Marchewka. Przeprowadził on liczne prace przy kościele, między innymi ocieplił budynek i wymienił okna w prezbiterium. Powstał też nowy chodnik z polbruku wokół kościoła i zrównano plac zabaw dla dzieci. Wiele zyskała na wyposażeniu Świetlica Środowiskowa. W 2014 roku ks. Andrzej Marchewka odszedł z naszej parafii, a obowiązki proboszcza przejął ks. Gwidon Ekert.

Ważną działalnością jest katechizacja dzieci i młodzieży. Była prowadzona początkowo w szkole podstawowej, a po usunięciu nauki religii ze szkół w budynku kościoła. W grudniu 1957 roku po wyremontowaniu budynku gospodarczego oddano do użytku salki przy kościele z przeznaczeniem na świetlicę i katechizację. W pomieszczeniach tych znalazło się również miejsce na inne formy działalności. Po powrocie nauki religii do szkół, w chwili obecnej w szkole podstawowej i gimnazjum katechizują dwaj kapłani oraz dwie katechetki świeckie.
Przy naszej parafii, pomimo braku zaplecza lokalowego, działają też różne grupy. Najbardziej prężną jest wspomniany już wyżej chór parafialny prowadzony przez ks. Jacka Kochańskiego. Służba Liturgiczna Ołtarza, czyli popularnie ministranci, liczy około 65 osób i opiekuje się nimi obecnie ks. Dariusz Dąbrowski. Wspólnota Oazowa, Ruch Światło – Życie założona przez ks. Kazimierza Napierałę czynnie uczestniczy w życiu parafii i wychowaniu dzieci i młodzieży. Żywy Różaniec to osiem Róż Kobiecych i jedna Męska. Przy parafii działa też grupa Salezjańskiej Wspólnoty Ewangelizacyjnej i inne. Więcej poczytasz na podstronie Oratorium.

Nasz patron

Patronem naszej parafii jest Święty Michał Archanioł. Hebrajskie imię Mika’el znaczy „Któż jak Bóg”. Według tradycji chrześcijańskiej i żydowskiej, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i nakłonił do buntu część aniołów, Michał miał wystąpić jako pierwszy przeciwko niemu z okrzykiem: „Któż jak Bóg!”.
W religii judaistycznej wymienia się Michała wśród siedmiu aniołów wyższego rzędu. Również w islamie Michał (Mika’il) jest jednym z ważniejszych aniołów.
Kult religijny św. Michała istnieje nieprzerwanie od początku chrześcijaństwa. W Nowym Testamencie Michał pojawia się jako stojący na czele hufców niebieskich, zwycięsko walczący z szatanem i jego zwolennikami. We wczesnochrześcijańskim piśmiennictwie (Tertulian, Orygenes, Hermas, Didymus) uchodzi za Księcia Aniołów, archanioła, któremu Bóg powierza zadania wymagające szczególnej siły. Wstawia się u Boga za ludźmi, jest aniołem stróżem ludu chrześcijańskiego, stoi u wezgłowia umierających, którym następnie towarzyszy w drodze do wieczności. Łączy się z tym jego patronat nad kaplicami cmentarnymi. Artyści przedstawiają go z wagą do odmierzania dobrych uczynków. Jest też patronem złotników i rytowników. Innym atrybutem Archanioła Michała jest ognisty miecz.
W Piśmie świętym jest wymieniany pięć razy. W księdze Daniela jest nazwany „jednym z przedniejszych’ książąt nieba” (Dn 13,21) i obrońcą ludu izraelskiego (Dn 12,1). Św. Jan Apostoł określa go w Apokalipsie jako stojącego na czele duchów niebieskich i walczącego z szatanem (Ap 12,7). Św. Juda Apostoł twierdzi, że właśnie św. Michałowi zostało zlecone, by strzegł ciała Mojżesza po jego śmierci (Jud w. 9). Wspomina również o św. Michale św. Paweł Apostoł (1 Tes 4,16). Stary Testament przypomina, że imię Michała nosili także ludzie (np. Lb 13,14; 1 Krn 5,13; 2 Krn 21,24; Ezd 8,9 itp.).
W księgach apokryficznych Starego Testamentu postać św. Michała jest o wiele częściej przypominana, np. w Księdze Henocha, w Apokalipsie Barucha, w Apokalipsie Mojżesza itd. Św. Michał występuje tam jako osoba pierwsza po Bogu, jako wykonawca planów Bożych odnośnie ziemi i rodzaju ludzkiego oraz jako szczególny opiekun Izraela. Św. Michał ma klucze od nieba, jest księciem aniołów, aniołem sądu i kar Bożych, jest także aniołem Bożego miłosierdzia.
Ku czci św. Michała wystawiono mnóstwo kościołów. Najsławniejszą budowlą wzniesioną ku jego czci jest kościół i klasztor na Mont-Saint-Michel. Kościół Rzymski czcił św. Michała zawsze 29 września. W czasie ostatniej reformy Kalendarza Rzymskiego, w tym dniu dołączył Kościół także do czci liturgicznej świętych archaniołów Rafała i Gabriela.
Warto mieć takiego patrona.

Strona powstała na podstawie materiałów udostępnionych przez naszą parafię, za co serdecznie dziękuję.

Top