Ks. Stanisław Skopiak

KS. STANISŁAW SKOPIAK
Kapłan – Salezjanin
Były Inspektor Salezjańskiej Prowincji Św. Wojciecha w Pile
Były Dyrektor Watykańskiej Szkoły Muzycznej w Rzymie
Były Proboszcz Parafii Św. Rodziny
Założyciel i Dyrektor Szkół Katolickich Towarzystwa Salezjańskiego w Pile: Liceum, Gimnazjum i Szkoły Podstawowej
Były Dyrygent chóru parafialnego św. Cecylii w Pile
Obecnie ks. Stanisław pracuje w naszej parafii jako spowiednik i pomoc duszpasterska.

Poniżej fragment książki Alicji Bieli „SYLWETKI ZNACZĄCYCH PILAN”

Urodził się w centralnej Polsce, w geometrycznym centrum Polski, na skrzyżowaniu dróg z północy na południe, z zachodu na wschód, między Łęczycą i Łowiczem, Łodzią i Kutnem, we Włostowicach blisko Piątku w roku 1938. Szkołę podstawową ukończył z wyróżnieniem, następnie uczył się w szkole średniejw Łodzi.
W 1955 roku wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego do nowicjatu w Czerwińsku n/Wisłą. Praktykę pedagogiczną i katechetyczną odbywał w Pile i Łodzi /1958-1961/.
Studiował filozofię w Kutnie. Studia teologiczne ukończył w Lądzie n/Wartą, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie 1 czerwca 1965 roku. Pierwsze 3 lata po święceniach pracował w Łodzi jako katecheta. Równocześnie rozpoczął studia w Wyższej Szkole muzycznej.
Od zawsze chciał być księdzem. Nigdy nie myślał o innej drodze życia, od urodzenia czuł się człowiekiem kościoła.
W 1968 roku wyjechał do Turynu. Tam pracował w Domu Generalnym, w biurze dla Słowian i podjął niedokończone dalsze studia muzyczne rozpoczęte w Łodzi. Dyplom zdobył w 1971 roku. Dużo koncertował, śpiewał w filharmonii. Wykonywał np. partię solową w „Requiem” Gabriela Fauré. Nagrywał koncerty dla włoskiego radia, wygrał konkurs dla dyplomantów.
Z Turynu trafił do Rzymu jako wychowawca w Międzynarodowym Ośrodku dla Młodych Salezjanów. Było tam około 40 kleryków, z całego świata. Do dziś utrzymuje z nimi kontakty osobiste.
W Rzymie ks. Skopiak studiował też teologię moralną na Uniwersytecie Laterańskim.
Po 6 latach pobytu w Turynie i w Rzymie wrócił do Polski w 1974 roku. Wrócił do Lądu, gdzie był wykładowcą w Salezjańskim Seminarium Duchownym. Uczył seminarzystów: teologii moralnej, liturgii i muzyki. W Lądzie ks. Skopiak miał kolegę ks. Stanisława Szmidta – prof. Seminarium, który pisał doskonałe teksty. Postanowili więc razem współpracować. Z tej współpracy powstał obszerny materiał do śpiewnika (84 utwory) – ogrom ręcznej pracy, melodie wielu utworów rozpisane na chór, instrumenty, gitarę. Mieli ambicje wydrukować ten śpiewnik, ale czasy nie sprzyjały takim inicjatywom, odtwarzali więc ten śpiewnik prymitywną metodą fotografując poszczególne kartki. Pierwsze powielone wydanie śpiewnika: „Radośni przed Panem” ukazało się w Krakowie. Pomógł w tym ks. Stanisław Kuciński. Kolportowany był w podziemiu. Śpiewnik ten spotkał się z bardzo życzliwym przyjęciem i rozszedł się po Polsce powielany w niezliczonych kopiach. Został uznany za najlepszy w Polsce przez specjalistów Wydziału Muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Jeden ze studentów KUL pisał o nim pracę magisterską.
Śpiewnik zawiera słynną pieśń „Barka” tak ukochaną przez Papieża Jana Pawła II.
W śpiewniku znajduje się ona pod pierwotnym tytułem „Pójdź za mną”. Z pieśnią tą wiąże się odrębna historia, która ma związek z ks. Stanisławem Skopiakiem. Utwór ten skomponował hiszpański ksiądz Cesareo Gabarain. Z Hiszpanii do Rzymu przywiózł tomiki piosenek religijnych młody salezjanin ks. Oscar Rodriguez Maradiaga (dzisiejszy kardynał – arcybiskup Tegucigalpy w Hondurasie) i ofiarował je księdzu Skopiakowi. Wśród wielu pięknych utworów – „Barka” była najpiękniejsza. Ksiądz Szmidt napisał słowa do tej pieśni, a ksiądz Skopiak głosząc rekolekcje w Czerwińsku n/Wisłą rozpowszechnił ją, gdyż na rekolekcjach obecnych było stu chłopców, którzy powielali śpiewniki, a następnie rozchodziły się one po Polsce. Ktoś zmienił tytuł na „Barka”. W 1979 roku w czasie pierwszej pielgrzymki Jana Pawła w Polsce, została zaintonowana w Krakowie i uznana przez Papieża za najbliższą sercu pieśń oazową. Odtąd była ciągle śpiewana podczas pielgrzymek Jana Pawła II .
Ksiądz Skopiak przyczynił się zatem w znacznym stopniu do rozpropagowania tej pieśni poprzez pracę nad Śpiewnikiem: „Radośni przed Panem” i jej kolportaż.
W 1980 roku ks. Stanisław Skopiak został zastępcą Inspektora Salezjanów w Pile, a po 6 latach – Inspektorem.
Po zakończeniu 6-letniej kadencji Inspektora został wezwany przez Przełożonego Generalnego do Rzymu, gdzie został Dyrektorem słynnej „Scuola di Musica Ludovico da Victoria”. Jest to Watykańskie Konserwatorium Muzyczne, gdzie prowadzi się naukę dla dzieci i młodzieży oraz studia podyplomowe. Szkoła mieści się w pobliżu Bazyliki Św. Pawła.
W roku 1995 został mianowany przełożonym w Domu Inspektorialnym w Pile i Proboszczem Parafii Św. Rodziny. Tę funkcję pełnił przez 9 lat. Cały czas wierny dewizie salezjańskiej: „Daj mi dusze, resztę zabierz”, poprzez którą służył Bogu i wiernym. Jako proboszcz zachowywał tradycje polskiego kapłana o powinnościach patriotycznych wobec Ojczyzny. W parafii odbywały się ogólnopilskie uroczystości patriotyczne. Mszą św. rozpoczynały się obchody kolejnych rocznic Konstytucji 3 Maja, 11 Listopada, czy innych, skąd mieszkańcy Piły wyruszali procesyjnie, by składać wieńce pod Pomnikiem Staszica czy na Placu Zwycięstwa. I tak jest po dzień dzisiejszy.
W 1996 roku Parafia św. Rodziny obchodziła 50 lat swego istnienia /1946-1996/, w które bardzo zaangażował się ksiądz Skopiak, wydając drukiem dzieje parafii.
Kolebką Zgromadzenia Salezjańskiego jest Turyn – miasto bliskie ks. Stanisławowi, w którym pod koniec XIX wieku św. Jan Bosco założył dwie rodziny zakonne: salezjanów i Zgromadzenie Salezjanek „Córek Maryi Wspomożycielki”. Podstawowym celem Salezjanów była i jest apostolska praca wśród młodzieży.
Od 1946 roku, odkąd przybyli do Piły, oprócz duszpasterstwa prowadzili i prowadzą szeroko zakrojoną działalność na rzecz rodzin, dzieci, młodzieży, osób chorych i starszych. Ksiądz Stanisław całym sercem uczestniczył w tych poczynaniach. Owocem ich pracy jest działalność na terenie parafii wielkiej liczby wspólnot nieformalnych i formalnych (ok.30), także powołania kapłańskie. Parafia wspiera stale ok.16 rodzin ubogich, opłaca obiady w szkołach dla gromadki dzieci, a parafialne Oratorium codziennie dożywia ubogie dzieci.
Niemała była w tym zasługa ks. Proboszcza, człowieka niezwykle oddanego dla drugiego, ciepłego, który zawsze wysłucha i pomoże. Przychylnym i otwartym okiem patrzył na nowości posoborowe, jakimi były i są w parafii grupy ewangelizacyjne: Poradnictwo Rodzinne, Rada Duszpasterska, Ruch „Światło-Życie” (Oaza), Wspólnoty Neokatechumenalne czy Odnowa w Duchu Św. Był i jest sprzymierzeńcem i przyjacielem braci i sióstr gromadzących się w parafii.
Przeprowadził kompletny remont organów, ołtarzy, tynkowanie i malowanie wnętrza, elewację zewnętrzną i cały plac kościelny wraz z piękną architekturą zieleni. Bardzo istotną dla mieszkańców Piły i okolic, była inicjatywa ks. Stanisława Skopiaka utworzenia sukcesywnie szkolnictwa salezjańskiego w Pile. Nie było to łatwe przedsięwzięcie chociażby ze względów lokalowych.
W 1995 roku zainicjowała działalność pierwsza szkoła: Liceum Ogólnokształcące Towarzystwa Salezjańskiego im. św. Jana Bosco, którego ks. Skopiak został Dyrektorem. Szkoła ta jest szkołą koedukacyjną, niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej. Kuratorium Oświaty w Pile włączyło ją do ewidencji szkół średnich 13 grudnia 1995 roku. Początkowo mieściła się tymczasowo w Domu Katechetycznym przy kościele św. Rodziny (do końca roku szkolnego 1999-2000). Obecnie znajduje się w nowym gmachu, który powstał na osiedlu Staszyce /ul. Dembowskiego/. Szkoła proponuje Salezjański system wychowania według reguł św. Jana Bosco. W 2003/2004 roku zdobyła 4 miejsce w województwie, w prestiżowym rankingu liceów ogólnokształcących „Newsweeka”. Bierze udział z powodzeniem w olimpiadach, konkursach, zawodach sportowych. Młodzież uczy się języków: angielskiego, niemieckiego, włoskiego. Prawie wszyscy absolwenci LOTS dostają się na wyższe uczelnie. Jest mi tym bardziej bliska, gdyż moja córka jest również absolwentką tego Liceum i z powodzeniem kończy studia na prestiżowym kierunku Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Kolejnymi dyrektorami tego Liceum byli: ks. Marek Woś i ks. dr Waldemar Pierożek.
Ksiądz Stanisław w swojej działalności związanej ze szkolnictwem nie zaprzestał na utworzeniu Liceum. W roku 1999 powstało Gimnazjum im św. Dominika Savio. Organem prowadzącym jest Towarzystwo Salezjańskie Inspektoria św. Wojciecha z siedzibą w Pile. Mieści się w tym samym budynku co Liceum. W roku 2002/2003 otrzymało tytuł „Szkoła z Klasą”. Szkoła ta w swojej odrębności wychowawczej, wg systemu wychowania salezjańskiego opartego na wartościach chrześcijańskich i podmiotowym traktowaniu ucznia proponuje codzienne tzw. „Słówko” (krótkie czytanie i omawianie Słowa Bożego z Pisma św. lub jakiś tekst z Tradycji Kościoła). Młodzież uczestniczy w Akademiach związanych ze świętami kościelnymi, państwowymi i szkolnymi, przygotowuje różne inscenizacje, które odgrywa na terenie szkoły, a także miasta w Pilskim Domu Kultury. Każdego roku uczniowie klas pierwszych uczestniczą w sierpniu przed rozpoczęciem nauki w obozie integracyjnym, na którym poznają swoich rówieśników i przyszłych wychowawców. Wyjeżdżają na tzw. „Weekend z księdzem Bosco”, czyli ciekawe, pełne atrakcji wyjazdy formacyjne. Zarówno Liceum, jak i Gimnazjum prezentują wysoki poziom nauczania, który przez lata pracy dydaktycznej został zweryfikowany i oceniony przez władze oświatowe bardzo wysoko.
Chęć pomocy w wychowaniu najmłodszego pokolenia Polaków spowodowały, że ambicje ks. Stanisława sięgają coraz wyżej i utworzył Salezjańską Szkołę Podstawową, której jest obecnie Dyrektorem. Szkoła ta powstała w roku 1999 ma 18 oddziałów, w której 34 nauczycieli uczy 270 dzieci. Mieści się w budynku przy ul. Bydgoskiej (dawnym Centrum Czołgowo-Samochodowym). Jest Dyrektorem wymagającym, stawia uczniom wysoką poprzeczkę. Uczniowie klas VI zdobywają pierwsze miejsce w sprawdzianie końcowym. Od 2004 roku istnieją w Szkole również klasy zerowe.
Pasją, a zarazem miłym obowiązkiem księdza oprócz pracy w szkole i obowiązków kapłana, jest prowadzenie chóru św. Cecylii w parafii św. Rodziny. Początki działalności chóru sięgają roku 1945. Miał on wielu kierowników i dyrygentów (ok.14). Założycielem chóru był Kazimierz Czerwiński. W latach 1980-1985 ks. Skopiak kontynuował pracę wybitnych dyrygentów. Ks. Skopiak prowadził i prowadzi z wielkim powodzeniem ten chór, uświetniając obecnością wiele uroczystości i świąt kościelnych. Profesjonalizm ks. dyrygenta spowodował podniesienie poziomu wokalnego chóru i pozwolił na wykonanie „Alleluja” Haendla. Chór liczy 60 śpiewaków. Chórzyści koncertują w kraju i za granicą. Swoim „muzycznym okiem”, spogląda także na chórek dziecięcy Schola – „Tęcza”, prowadzony przez Siostry Salezjanki przy par. św. Rodziny.
W roku 2005 ks. Stanisław Skopiak obchodził 40-lecie święceń kapłańskich, które przyjął w Seminarium Duchownym w Lądzie , w 1965 roku.
Z inicjatywy księdza Stanisława Skopiaka, powstałej podczas homilii w czasie mszy św. żałobnej za Ojca Św. Jana Pawła II – 6 kwietnia 2005 roku na Placu Zwycięstwa w Pile, by pozostał krzyż na głównym Placu miasta, na drugi dzień zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Pomnika Papieża – Polaka w Pile. Pomnik został odlany i odsłonił go 4 czerwca 2006 kardynał Stanisław Dziwisz, podczas uroczystej mszy św. z udziałem wielu osobistości kościelnych i władz miasta oraz tłumów mieszkańców Piły. W czasie tej mszy św. śpiewały zjednoczone chóry parafii św. Antoniego i św. Rodziny.
Obecnie ks. Stanisław pracuje w naszej parafii jako spowiednik i pomoc duszpasterska.

Top